Iemand van hier: Ahmed al Siko

Wanneer ben je begonnen met tekenen, Ahmed? 

— Ahmed: Toen ik zes of vijf jaar was. We woonden toen nog in Syrië. Ik hield heel erg van paarden. Ik zag ze op straat en wilde ze dan tekenen. Daarna liet ik mijn tekeningen aan mijn vrienden in de klas zien. 

Heb je toen in Syrië les gevolgd? 

— Ahmed: Nee. Ik heb nog nooit tekenles gevolgd. Ik tekende gewoon als hobby. In het begin tekende ik veel dingen over — karakters uit strips of games bijvoorbeeld — maar ik veranderde er altijd iets aan. Soms pakte ik een personage en zette ik het in een andere omgeving, of maakte ik er een vechtscène van. Zo werd het mijn eigen versie. 

Dus nooit een exacte kopie, maar echt jouw stijl. Hoe zou je die omschrijven? 

— Ahmed: Manga-stijl, denk ik. Maar misschien evolueer ik nog… ik weet het niet goed. Ooit wil ik zelf een eigen stripverhaal maken. Ik heb al de personages, de plaatsen… alles eigenlijk. Behalve het verhaal zelf (lacht).  

Annemarie, hoe heb jij Ahmed leren kennen? 

— Annemarie: Ik heb zijn papa in 2022 leren kennen toe hij in Puurs woonde. Met Vluchtelingenwerk Klein-Brabant hebben we geholpen toen hij van Puurs naar Boom verhuisde. Sinds 2023 is ook de rest van de familie, en dus ook Ahmed, naar België gekomen. 

— Ahmed: En daar wonen we nog altijd. Ik ga ook in Boom naar school. 

Zijn jullie contact blijven houden? 

— Annemarie: Ja, soms. We gaan mee op zoek naar spullen als ze iets nodig hebben. Een fiets bijvoorbeeld, of een bureautje. 

— Ahmed: Nog altijd bedankt voor die fiets! Ik ben er voor dit interview mee naar Bornem gefietst. 

— Annemarie: (lacht) Ja, dat was een goeie hé! 

Hoe kwam jij erachter dat Ahmed zo goed kon tekenen? 

— Annemarie: Dat was eigenlijk toevallig. Toen we hen hielpen verhuizen, zag ik tekeningen op het bureau van Ahmed liggen. En ik dacht echt: prachtig! Ook al ken ik zelf niks van manga, ik vond het echt mooi. Toen we later bij Vluchtelingenwerk de tentoonstelling Verbondenheid voorbereidden met cc Binder in Puurs, dacht ik meteen aan Ahmed. In Puurs zullen maar 1 of 2 werken van hem te zien zijn. In gesprek met Ter Dilft kwam al snel het project Kunst in de bib ter sprake. Dat was echt ideaal om meer werk van Ahmed te kunnen tonen. 

Welke werken zullen mensen in de bib komen ontdekken? 

— Ahmed: De meeste tekeningen zijn er die ik de afgelopen 2 jaar maakte. Ik heb ook oudere, maar die vind ik niet meer zo goed. Je ziet echt dat mijn stijl verandert. Elk jaar kijk ik terug naar mijn oude schetsen en denk ik: wat vond ik hier nu eigenlijk leuk aan?  

— Annemarie: Maar je houdt die oude tekeningen wel bij? 

— Ahmed: Ja, allemaal! Zeker de tekeningen die ik de afgelopen 5 jaar maakte heb ik allemaal nog.   

Heb je er ooit al iets meer mee gedaan? 

— Ahmed: Vooraleer we naar België kwamen, woonden we ook een tijdje in Turkijke. Daar maakte ik tekeningen voor vrienden op bestelling. Tot dat de leerkracht zei: ‘dit is een school, geen markt’, toen ben ik daar mee moeten stoppen (lacht).