Iemand van hier: Huub Baert

Je bent als Bruggeling in Bornem beland. Hoe is dat gekomen?

— Wel, dat is eigenlijk gekomen door Ter Dilft, toen ik in 1999 een cursus Alleen zijn, gemis of meerwaarde volgde hier in het cultuurcentrum. Eigenlijk door een Gentse vereniging georganiseerd, maar uitgeweken naar Bornem om ik weet niet meer welke reden. Op die cursus was er nog een madammeke, Jeannine, die van hier in de regio was, en van ’t één kwam ’t ander. Zo zijn wij aan mekaar blijven plakken. Dat is ondertussen 26 jaar, waarvan we er 9 getrouwd zijn.

Mag ik het wel bijzonder noemen dat je net op een cursus over alleen zijn, je partner hebt ontmoet?

— Ja, dat is best raar. En zo zijn Jeanine en ik beginnen pendelen tussen Brugge en Bornem. Maar dan werd er in 2019 bij haar een kleinkindje geboren, en wilde Jeannine definitief terug naar Bornem komen wonen. Waarop ik mijn hebben en houwen heb verkocht en naar hier ben verhuisd. En dan voelde ik me hier echt... niet... goed!

En dat brengt me bij de volgende vraag: waarom ben je vrijwilliger geworden hier in Bornem?

— Wel, ik had enorme heimwee naar Brugge, en ik wist echt niet dat heimwee zo pijnlijk kon zijn. Tegen eind 2019 dacht ik: ik moet iets doen. Ik voel zo hard dat ik hier ‘geen wortels’ heb, zo kan het niet verder.
Ik deed en doe al heel lang vrijwilligerswerk in Oxfam in Brugge, en zo kwam het bij me op: kan ik hier ergens ook niet aan de slag? Maar Oxfam Brugge wilde en kon ik niet achterlaten, dus ben ik hier naar de bibliotheek gestapt met de vraag of ze geen helpers nodig hadden. En dat bleek het geval te zijn. Dan stelde ik dezelfde vraag aan het cultuurcentrum, waar net een nieuwe vrijwilligerswerking uit de grond werd gestampt. En ook daar kon men een helpende hand gebruiken.
Sindsdien heb ik geen heimwee meer gehad naar Brugge en voel ik me thuis in Bornem! Ik ben - om in de beeldspraak van de wortels te blijven - hier wortel beginnen te schieten door het vrijwilligerswerk.

Wij kennen jou uiteraard als vrijwilliger in bib en cc, maar dat is dus niet het enige. Ga je nog altijd naar Oxfam in Brugge?

— Tot nu toe ben ik al die jaren wekelijks naar Brugge blijven gaan om de winkel open te houden. Dat is ook telkens 3 uur onderweg zijn, op zijn minst. Tot ik nog niet zo lang geleden - via Harry van de bib - de vraag kreeg: en Oxfam Bornem dan? En daar ben ik dan ook mijn licht gaan opsteken. Ik kwam ook daar bij heel vriendelijke mensen terecht en zie: sindsdien ben ik vrijwilliger bij Oxfam Bornem en ben ik Brugge toch stilaan aan het afbouwen. Dat is nu helemaal prima, omdat ik me volledig thuis voel in Bornem.

Hoe mooi is dat! Het valt toch op dat je heel geëngageerd bent. Waar komt dat vandaan?

— Beroepshalve heb ik altijd in de sociale sector gewerkt. Eerst 10 jaar bij de CM, later voor wat nu Acerta geworden is. Ik heb daarvoor een filiaal opgericht in Brugge. Mijn werk was eigenlijk altijd: mensen ondersteunen die zelfstandig wilden worden of die failliet dreigden te geraken, of ondersteunen van gezinnen met kinderen in een problematische situatie. Maar daarnaast was er ook een commercieel engagement aan gelinkt: ik moest telkens en voortdurend een aantal nieuwe leden binnen halen. En ik heb ook les gegeven bij Syntra.

Bezige bij, altijd geweest dus. Wat je vrijwilligerswerk betreft: heb je het gevoel dat je er ook iets van terugkrijgt?

— Veel warmte. Ik voel me gewoon… thuis! Ik voel me nuttig, ik merk dat ik nog iets kan betekenen voor een ander. Wat ik blijkbaar nodig heb om me zelf goed te voelen.

Zijn er zaken die je graag nog anders zou zien in de werkingen waarin je meedraait?

— Neen, ik vind het fijn in de groepen waarin ik meedraai. Die zijn ook niet te groot. In de bib werk ik elke maandag met 2 vaste andere vrijwilligers. We hebben samen een hele goeie band. De eerste maandag na Nieuwjaar gaan we bijvoorbeeld steeds samen lunchen. Ook binnen het cc is het een aangename omgeving met fijne mensen. En omdat we met niet al te veel zijn, kunnen we voldoende ingezet worden, wat ik heel goed vind!

Bedankt Huub, voelen en je goed voelen zijn hier sleutelwoorden. We houden het in gedachten!