Interview - Hans Bossmann

Dit is een straatkunstproject. In Hingene krijgt het verschillende namen: Steentjesproject, Stenen Project, Vensterbankproject of Het mysterie van de steentjes. Hoe noem jij het?

— Oorspronkelijk was het een eenmalige kunstzinnige interventie die ik spontaan uitvoerde zonder er een titel aan te geven. Achteraf dacht en vertelde ik erover als Hingene 14 oktober.

Je verplaatste toen keitjes van de parking aan de F. Van Haelenstraat naar vensterbanken van aangrenzende huizen. Hoe kwam je op dat idee?

— Iets doen begint bij mij vaak met rondkijken. Ik parkeerde mijn camionette daar en bij het manoeuvreren zag ik een paar keitjes onder de banden wegspringen. Toen ik later op de dag rondwandelde vielen mij de vele granieten vensterbanken op. Ze leken van hetzelfde materiaal als die keitjes. Ze hebben dezelfde grijze kleur maar de vensterbanken zijn glad gepolijst en de keitjes ruw. Dat geeft een mooi contrast.
Ik stopte mijn broekzakken vol met stenen op de parking en ben linksaf de straat ingelopen om ze op elke vensterbank te leggen. Bij wat het einde van het dorp leek ben ik aan de overkant teruggekeerd. Ik denk dat ik anderhalf uur heen en weer heb gelopen. Al stappend besloot ik me te beperken tot twee doorgaande straten want stenen wegen nogal wat. Toen ik eenmaal alle vensterbanken had gedaan, viel me op dat er aan de overkant al stenen waren verdwenen. Sommige bewoners hadden het blijkbaar snel in de gaten.

Een jaar later heb je de interventie herhaald. Waarom?

— Op 14 oktober was ik in de buurt en ik dacht: waarom niet? Het was deze keer spannend om doelbewust naar Hingene te rijden voor de interventie. Verschillende mensen zagen mij, een onbekende, met een zware emmer langs de huizen lopen en iets op de vensterbanken leggen. Maar niemand sprak me aan. Ik kreeg die dag het idee om elk jaar stenen te leggen op 14 oktober en eens te zien wat er zou gebeuren.

Op de sociale media van inwoners van Hingene werd er vanaf de eerste keer al over gesproken. Mensen waren bang dat er een inbrekersbende actief was die signalen achterliet over welk huis geschikt was voor inbraak.

— Ja, dat heb ik later ook gehoord. Op 14 oktober 2018 vroegen twee bewoners op straat mij wat ik aan het doen was. Ik legde uit dat het een straatkunstproject was. Dat vonden ze interessant. De jaren erna ontmoette ik elke keer wel iemand. Een winkelier vond het ongepast dat ik steentjes legde op het eigendom van mensen, een andere vond het juist heel grappig.

Weet je wat bijzonder was? Bij sommige huizen bleven de stenen liggen: bij café De Zwaan, waarschijnlijk omdat het lang leeg stond. Een bewoner aan de Van Kerckhovenstraat gebruikte een steen om te zorgen dat zijn voordeur niet achter zich in het slot viel. Bij een paar huizen ligt inmiddels een hele verzameling.

Je maakte er ook een kortfilm over?

— Sinds 2021 interview ik jaarlijks enkele inwoners en leg het stenen-leggen vast met professionele apparatuur. Samen met foto- en video-opnames uit de jaren 2017-2020 vormt dit het materiaal waarmee de kortfilm wordt gemonteerd. De film duurt ± 10 minuten en de titel is Het mysterie van de steentjes.

Je begon in 2016, dus dit jaar is de tiende keer. Wordt dat een speciale gebeurtenis?

— Ik hoop dat de leerlingen van de Huveneersbasisschool op 14 oktober mee steentjes gaan leggen. Ik stel me een vrolijke optocht voor. De dagen erna zijn er in het gemeenschapshuis een paar activiteiten waar iedereen welkom is. Er is een kleine expo met foto’s en teksten. Je kan de kortfilm zien en wie wil kan mee een klein kunstwerk maken. Dat wordt een herinnering aan de steentjes van 14 oktober.

Dat klinkt al heel leuk. En jij bent er zelf ook bij?

— Jazeker ben ik er zelf, dat zal wel zijn, ik kijk daar zeer naar uit! Ik vraag me vaak af hoe het is om in het enige dorp in de wereld te wonen waar iedere 14de oktober steentjes op vensterbanken worden gelegd? Ik hoor dat graag.

En als dank voor de ongevraagde gastvrijheid heb ik voor 100 Hingenaars een kunstwerkje gemaakt. Dat kan iedereen komen ophalen.

Ga je op 14 oktober 2026 opnieuw steentjes leggen?

— Oei, daar heb ik nog niet over nagedacht. De verrassing is er dan wel af, denk je niet? Maar als er mensen zijn die het willen voortzetten om er een traditie van te maken, dan zeg ik zeker geen nee.