Iemand van hier: Brigitte Van fraeyenhoven

Je hebt de leesliefde dus ook doorgegeven aan je kleinkinderen.

— Ja, dat heb ik zeker geprobeerd. Ik hoorde mijn kleinzoon van 9 onlangs zeggen: ‘Ik lees graag, want dan zit ik echt in een andere wereld.’ Dat heeft hij allicht van mij ooit opgevangen en nu zelf overgenomen.

Ik haal hem en zijn zus van 7 twee keer per week van school en zorg altijd dat er stapels strips en boeken in huis zijn. Als ze dan eens 10 minuten hebben, kunnen ze meteen lezen. Die boeken kom ik halen in de bib, naast de boeken die ik voor mezelf meebreng. Volgens mij heeft de oudste hier alle strips al gelezen.

Hoe lang ben je al lid van de bibliotheek?

— Ik denk eigenlijk al heel mijn leven. Als kind ging ik elke zondagochtend met een vriendin naar de bib, toen nog op het kerkplein, in het Gildenhuis. We gingen eerst boeken halen en daarna naar de kerk. Als we geluk hadden en aan de kant zaten, konden we al een paar blaadjes lezen. Al moest je wel opletten, er was toen veel sociale controle (lacht).

Was je als kind dan al zo’n grote lezer?

— Absoluut. Die bib was klein en heel overzichtelijk. Ik weet nog dat ik als kind dacht dat ik er alle boeken ging lezen. Dat zou je vandaag in de huidige bib niet meer durven denken.

Kwamen je eigen kinderen ook graag mee naar de bib?

— Ja. Toen ik net getrouwd was en kinderen kreeg, kwam ik zelf iets minder. Maar toen de kinderen wat ouder werden, ben ik dankzij hen ook terug vaker beginnen komen en terug meer beginnen lezen. Diane Van Doorslaer, de vorige bibliothecaris, was onze achterbuurvrouw en gaf ons af en toe leestips. Daardoor ben ik ook allerlei genres beginnen lezen.

Je hebt de bib dan doorheen de jaren allicht sterk zien veranderen? 

— Ja, van dat kleine bibje op het kerkplein tot deze grote, moderne bibliotheek. Maar het gevoel is gebleven. Het is hier nog altijd rustig en het is gewoon een prachtige plek. Er is zoveel keuze. Ik zei vroeger al tegen mijn man: ‘Als ik oud ben en ik weet niet wat doen, dan ga ik gewoon naar de bib.’ Je hebt altijd boeken en tijdschriften om in te bladeren. Ik hoop dat ik dat nog heel lang kan blijven doen.

Wat vind je zelf zo fijn aan lezen?

— Lezen is voor mij écht in een andere wereld stappen. Je bent even weg uit je eigen wereld en dat is heel ontspannend. Al hangt het er natuurlijk van af wat je leest. Vroeger las ik soms zwaardere boeken, nu kies ik vaker voor feelgood. Maar dat genieten blijft.

Veel mensen zullen je nog kennen als leerkracht van OLVP Bornem. Heb je ook in die rol gebruik gemaakt van de bib?

— Zeker. Ik ben begonnen als L.O.-leerkracht en gaf later ook biologie en natuurwetenschappen. Ik haalde vaak tijdschriften en wetenschappelijke boeken uit de bib, in functie van mijn lessen.

Wat voor een bibgebruiker ben je nu?

— Ik kom ongeveer om de 2 weken, maar ik heb geen vast moment. Ik maak ook dankbaar gebruik van de optie om online te verlengen. Naast boeken nemen we hier ook vaak gezelschapsspelletjes mee. En als we op reis gaan dan leen ik via de bib e-boeken uit zodat ik niet met kilo’s boeken moet zeulen, al moet ik elke keer wel terug uitdokteren hoe dat nu weer werkt (lacht). Oh ja, en Cinébib vind ik ook echt top, daardoor hebben we thuis al verschillende mooie films kunnen streamen! 

Vlaanderenleestdag moedigt aan om in het zicht te lezen om anderen ook aan te moedigen. Is dat iets wat jij ook zou doen?

— Goh… Dat is niet echt iets voor mij. Ik lees gewoon thuis. En dat ik daardoor mijn kinderen en kleinkinderen aan het lezen heb gekregen is al meer dan voldoende voor mij!